Os. Różańskiego c.d.

W nawiązaniu do poprzedniego posta, jeszcze Os. Różańskiego. 

Kolejno ulice: Reform Rolnych, Przerwy-Tetmajera i Bolesława Śmiałego.

Klopsztangi

Ile ich jest w Zabrzu? Na górnym Śląsku? W Polsce? Tysiące. Popularny przyrząd do "odkurzania" dywanów, zanim upowszechniły się odkurzacze, był stawiany na każdym niemal podwórku. Dziś to już relikt przeszłości, ale czasem jeszcze wykorzystywany. W każdym mieście znajdziemy kilkadziesiąt. W Zabrzu nie wiem, ile ich jest, ale podczas niedawnego spaceru natknąłem się na kilka. Są to z reguły trzepaki z lat 60-70, w blokowiskach - z lat 80. Nie wiem, czy gdzieś jeszcze bywają starsze. Czy się zachowały? Czy te poniżej, mogą być np. z lat 40? Nie wiem. Ale wciąż jest ich jeszcze dużo, wciąż są świadectwem tego, jak to kiedyś było.

Typologicznie

Typologia bocznych ścian domów na os. Różańskiego. Na razie tylko dwa, rogrzewkowo. Na razie uderzę na inne osiedla, bo duzo tutaj ścian zasłoniętych drzewami. Już w 2008 próbowałem typologii na os. Konfederatów Barskich (drugi set) i także na tym osiedlu, na niższych budynkach (trzeci set), oraz na ul. De Gaulle'a (czwarty set), ale na tych zestawach się skończyło. Swoją drogą jest to ciekawe podejście do fotografii architektury, zapoczątkowane przez niemieckie małżeństwo Bernharda i Hillę Becherów, którzy wykorzystali tego typu podejście w fotografii głównie architektury przemysłowej, ale nie unikali również zabudowy osiedlowej. Przykładowe ich prace tutaj. A że to podejście jest niejako przejawem pewnego zboczenia kolekcjonerskiego, bardzo mi odpowiada i na pewno przygotuję kilka zestawów typologii.

Błyszczący bw

Rewizyta na os. Różańskiego, tym razem w tonacji, jak ja to nazywam, glossy bw (czyli błyszcząca czarnobiel), choć czernie tu są czarne, a biele na krawędzi prześwietlenia (histogram jednak mówi, że nie popalone). Tonacja ta własnie pasuje mi do tego osiedla, do tego typu zabudowy "nieczerwonoceglanej", "niefamilokowej", z mocnymi akcentami kontrastowymi. Podoba mi się to podejście.

 

Zimowa impresja

Ul. Przerwy-Tetmajera.

Ul. Przerwy-Tetmajera

07. Kwartał przy stadionie - cz. północna

Część północna, czyli ta powyżej ul. Tetmajera, to dwa równolegle do siebie ustawione bloki, oddzielone podwórkiem z garażami.


W przybudówce jednego z budynków znajduje się sklep spożywczy oraz knajpa z miniogródkiem piwnym.


Budynki posiadają charakterystyczne dla funkcjonalizmu (który stanowił nurt modernizmu) długie pasma prostokątnych okien (założenie jak największego przeszklenia ścian i oświetlenia wnętrz) oraz charakterystyczne okna w kształcie koła.

Os. Różańskiego - część nowsza c.d.

Jeszcze ostatni rzut oka na nowszą część osiedla, gdzie stoją 3 domy usytuowane jakby poza schematem całego osiedla, w najbardziej otwartej i przestronnej okolicy. Podwórce w ich pobliżu to w sumie jedna z ważniejszych pieszych arterii osiedla, łącząca małe "zagłębie handlowe" w okolicy skrzyżowania ulic Roosevelta i Sobieskiego (Lidl i okoliczne sklepy) z odleglejszymi partiami osiedla.

Os. Różańskiego - część nowsza c.d.

Typowym elementem nowszej części osiedla są domy poustawiane równolegle do siebie a prostopadle do ul. Przerwy-Tetmajera. Spacer tą ulicą ukazuje wrażenie dość licznego szeregu równo ustawionych budynków i daje rzeczywiste pojęcie o wielkości osiedla.

Os. Różańskiego - część nowsza c.d.

O tych budynkach (zielone łezki)wspominałem w poprzednim poście - z jednej strony, od ul. Różańskiego, wyglądają dość zwyczajnie, podczas gdy ich druga strona, od ul. Przerwy-Tetmajera, ukazuje ciekawe oblicze. Podcienia, bo o nich tu piszę, zaraz przy wejściach do klatek schodowych, zrobiły na mnie wrażenie od razu, gdy 5 lat temu pierwszy raz tu spacerowałem. Masywne słupy z grubo ciosanego kamienia są charakterystyczne dla tradycyjnego budownictwa niemieckiego (zresztą osiedle budowali Niemcy). Budynki zbudowano ok. roku 1940.