Zagłębie wiaduktów kolejowych

Nazywam tak to miejsce przy granicy Zabrza i Gliwic, na zachód od ul. Opawskiej, ponieważ w tym miejscu na małym obszarze znajduje ich naprawdę dużo: jest ich razem 6 (wliczam tez te nad Opawską). Miejsce jest naprawdę urokliwe i jadąc tam wczoraj wieczorem, liczyłem na piękne widoki. I jednak jakoś nie wyszło. Miałem tylko mój dłuższy obiektyw, czyli 85tkę, a ze względu na bujną roślinnośc wiele tam w dal jednak nie widać. Stąd takie, a nie inne kadry. Teren jednak na zimę lub na szeroki kąt.

Widok w kierunku Gliwic (kominy PEC Gliwice).

Widok na północ w kierunku Maciejowa. Na horyzoncie bloki przy Grunwaldzkiej.

Widok na wschód: na pierwszym planie osiedle domków przy Galla, a z tyłu bloki przy ul. Przy Bramie.

Widoki maciejowe

Rozwidlenie ul. Srebrnej i jeszcze raz Maciej z nasypu kolejowego tuż za ekranem DK 88. To tak gwoli uzupełnienia ostatnich kadrów z Maciejowa. Czas zatem na udać się w poszukiwaniu nowych nocnych widoków Zabrza.

Silver Street

Czyli ul. Srebrna (choć wygląda jak złota) z widokiem na... Szyb Maciej (patrz też poprzedni post).

Zdjęcie wykonałem z nasypu, na którym jeszcze niedawno (w 2013) leżał nieczynny już wiadukt kolejowy (czy ktoś wie, co to była za trasa?).

Maciek

Skoro był już Gwidon, zatem niech będzie i Maciek.

Na zdjęciu Szyb "Maciej" w Maciejowie przy ul. Srebrnej, a zdjęcie robione z nasypu DK 88 też przy tej ulicy (w zasadzie jej bocznej odnogi, ale przynajmniej ma tę samą nazwę).
Widok zaobserwowałem kiedyś przypadkowo, jadąc wspomnianą trasą w kierunku Gliwic. A że idzie wiosna, musiałem skorzystać z tego widoku, wykorzystując jeszcze brak liści. Musze przyznać, że jego zdjęcia od tej strony dotychczas jeszcze nie widziałem.

W centrum Maciejowa

Stara zabudowa Maciejowa kumuluje się wokół największych ulic tej dzielnicy: Wolności, Knurowskiej, Srebrnej, Kondratowicza i Pestalozziego. Reszta to głównie powojenne osiedla domów jednorodzinnych z naprawdę okazjonalnymi pojedynczymi zabudowaniami z początków XX w. Przy ul. Pestalozziego, w zasadzie w centrum Maciejowa,  znajduje się poniższa stara kamienica z ok. 1910 r. odnowioną już (niestety nieudolnie) połową elewacji i zachowanymi "nienaruszonymi" zabudowaniami gospodarczymi (nie pamiętam, niestety, czy to chlewiki czy coś typu warsztatu). Na przeciwko stoi kapliczka/krzyż przydrożny z podobnego okresu.

Bardzo blisko drogi

Koniec ślepej ul. Kruczka to zachaszczona łąka z bilboardami, a tuż za nią zachodnia granica Zabrza z Gliwicami. W zasadzie pomiędzy tą ulicą a rzeką Bytomką znajduje spory kawał nieużytków, przygotowany chyba jednak już w planach do zagospodarowania, o czym świadczy zaczęta już bocznica DK88.

Dwie osobliwości

Podczas ostatniej wizyty w Maciejowie natknąłem się na dwie malownicze osobliwości, którym wieszczę niedługie już życie. Ruina domu jednorodzinnego i jakichś zabudowań gospodarczych oraz prowizoryczny płot (parkan) zbity z różnej maści desek, płyt, okiennych ram, odwiedzany, co widać po starym fotelu, przez miejscowych bezdomnych lub jakieś dzieciaki. Nazwałem je osobliwościami, gdyż dookoła raczej wszystko poukładane: nowe zabudowania, teren raczej zadbany lub co najmniej rozsądnie utrzymany. Poza tym oba są blisko ulic, a nie w jakimś szczególnym odosobnieniu, więc "są na widoku". Dziwne te miejsca w tej okolicy, trochę jakby przeniesione z innych części miasta.

Maciejów - tam jeszcze nie byłem

Niemal przez sam środek Maciejowa przebiega DK88, znana jako "stara A4", dzieląc go na stronę północną - większą, ale o mniejszej gęstości zaludnienia, i mniejszą południową - bogatszą w domostwa. Ostatnio odwiedziłem południową, nigdy tam wcześniej nie będąc, nawet przejazdem, a tym bardziej z aparatem. A widziałem często, jadąc DK88, stara zabudowę wystającą zza ekranów akustycznych. Zatem musiała tam być i ulica. I jest! Ulica Kruczka (zaczynająca się jako ul. Fontanusa) biegnie tuż przy wspomnianych ekranach, które stanowią osobliwe sąsiedztwo dla mieszkających tam ludzi.