Jeden ząb z grzebienia

Układ ul. Lompy i okoliczne na mapie Zabrze przypominają grzebień: od wspomnianej ulicy odchodzi w jednym kierunku kilkanaście ulic (na moje "googlowe" oko 14). Okolica wydaje mi się dosyć niebezpieczna, dlatego też nigdy nie byłem tam z aparatem, ale ciekawa pod względem fotowizualnym (taka dziewicza, pamiętająca "stare" czasy). Jednak przy okazji ostatniego zdjęcia zaszedłem jedną z odnóg wspomnianej ulicy od tyłu. Na poniższym zdjęciu zatem ul. Skarbnika.

Pod księżycem

Niestety księżyc wyszedł nienaturalnie, no ale tak to jest z długim czasem naświetlania. Ale za to jest nieco surrealistycznie - nocą pod słońcem? Widok przedstawia oczywiście Szyb Pawłów Górny widziany z ul. Pszczyńskiej.

Jest album!

Ok, ok, to tylko jedna sztuka na specjalne zamówienie. 26 najlepszych moim zdaniem zdjęć nocnego Zabrza. No ale przynajmniej ścieżka przetarta i wiem, jak to wygląda na papierze. Drugi w drodze już dla mnie osobiście. 

Silesian Horror Story

Parafrazując tytuł popularnego serialu, nawiązałem poniższy widok do tego typu filmów. Aż strach, że coś wyskoczy zza drzew. To pierwszy mój nocny pejzaż miejski bez udziału sztucznego światła. Długi czas naświetlania, nieczarna noc oraz lekka korekta światłocienia spowodowały, że ciemność wygląda jak jakiś wczesny ranek lub pochmurny dzień, co mnie chyba najbardziej przeraża. I na szczęście nie ma dodatkowych świateł miasta - no, może poza jakimś rozproszeniem w powietrzu. Ale będąc tam, po prostu fotografowałem ciemność. To miejsce to ul. Opawska.

Nadchodzą. Uciekać?

Nałaziłem się przedwczoraj w poszukiwaniu dogodnego widoku z góry na szyb byłej Kopalni "Ludwik" (obecnie PG Demex) na ul. Hagera, ale bezowocne poszukiwania (ach, te drzewa, gdy już byłem "z tyłu", na górce - patrz zdjęcie drugie) skończyły się na klasycznym widoku sprzed bramy wjazdowej. Przy okazji doskoczyli do mnie, mili, jak się okazało, panowie strażnicy (ładnie się na zdjęciu rozmazali), że tu zdjęć robić nie wolno. Standardowa sytuacja. Ale wytłumaczyłem im, że z ulicy, ze widok ładny itp. i odpuścili. Dużo zdjęć tego szybu w internetach, może żadnego nocnego, zatem wiedziałem, że można lub że można chociaż spróbować. Panowie strażnicy w sumie sie dziwili tylko, że nocą. No ale nocą tez pięknie wygląda!

Zagłębie wiaduktów kolejowych

Nazywam tak to miejsce przy granicy Zabrza i Gliwic, na zachód od ul. Opawskiej, ponieważ w tym miejscu na małym obszarze znajduje ich naprawdę dużo: jest ich razem 6 (wliczam tez te nad Opawską). Miejsce jest naprawdę urokliwe i jadąc tam wczoraj wieczorem, liczyłem na piękne widoki. I jednak jakoś nie wyszło. Miałem tylko mój dłuższy obiektyw, czyli 85tkę, a ze względu na bujną roślinnośc wiele tam w dal jednak nie widać. Stąd takie, a nie inne kadry. Teren jednak na zimę lub na szeroki kąt.

Widok w kierunku Gliwic (kominy PEC Gliwice).

Widok na północ w kierunku Maciejowa. Na horyzoncie bloki przy Grunwaldzkiej.

Widok na wschód: na pierwszym planie osiedle domków przy Galla, a z tyłu bloki przy ul. Przy Bramie.

Kominowy klasyk

Zawsze lubiłem tego typu zdjęcia: na pierwszym planie osiedle robotnicze, a gdzieś tam na drugim planie kominy fabryk. Taki fotograficzny klasyk. Na zdjęciu ul. Skargi i z odnogami ul. Królowej Luizy i Barlickiego. Kominy to oczywiście ponownie EC Zabrze.

Nocny powrót

Nocna impresja na ul. Limanowskiego.
ISO 6400.

Sklepik "pod kominem"

Sklep spożywczy na ul. Skargi późnym wieczorem, a z tyłu nad okolicą panuje komin EC Zabrze. Załapali się jeszcze młodziaki przed sklepem i wyszła scenka rodzajowa. I rzadki w architekturze beczkowy dach, który znajduje się na kilku okolicznych domach (jeszcze też przy ul. Sierakowskiego).

W ogóle piękna to okolica: stare górnicze osiedla, przy których dużo ogródków działkowych, urokliwa szczególnie wiosenno-letnie słoneczne poranki. Polecam.

Dwa światła, dwie wysokości

Ten sam fragment rzeczywistości, ale widziany z rożnych pięter tego samego bloku i o innej godzinie. Widać, jak zmienia się perspektywa i światło; najpierw światło ciepłe miesza się z chłodnym, potem dominuje już chłodne. Inna korekcja barwy, inny balans bieli, inna zabawa ze światłem.

Górne: 10 piętro, godz. 21.07

Dolne: 3 piętro, godz. 21.25

Ponownie zdjęcie zrobione z bloku przy ul. pokoju, jak w ostatnich dwóch postach. Widok na ul. Wyspiańskiego.

Bloki, bloki, bloki i sztery śpice

No bo mamy bloki, kolejno od pierwszego planu na:
- ul. Wyspiańskiego,
- ul. Piłsudskiego,
- ul. Poprzecznej,
- ul. AK,
- ul. Sobieskiego,
- ul. Wolności (Mostostal),
- ul. Barbary/Kowalskiej.

A śpice? Od lewej:
- wieża kościoła pw. św. Andrzeja,
- wieża kościoła Lutra,
- wieża Szpitala Klinicznego nr 1 (naciągany śpic),
- wieża kościoła pw. św. Anny.

Zdjęcie, podobnie jak w poprzednim poście, wykonane z bloku przy ul. Pokoju.

Takie Zabrze to ja lubię

Lubię taki klimat: ciepłe światła w domach, balkony, ciekawa architektura, gęstwiny drzew, a z tyłu śląski przemysł. W mieszkaniach ludzie szykują kolację, kąpią się i np. czekają na Eurowizję albo wieczorny western. Eeee - poelciałem ze wspominkami....

Poniżej zabudowa ul. Wolności w okolicy pl. Słowiańskiego widziana z bloku przy ul. Pokoju/Wyspiańskiego.

Pogaduchy pod chmurką

Jest ciepło, to młodzież wysiaduje wieczorami na dworze. Tutaj: na boisku SP nr 5 przy ul. Królewskiej. Ciepło, zielono i trochę gwiazd na niebie. Przyjemnie.

Banał

Bo to banalny prosty kadr - ot, foto z naprzeciwka. Ale to szczególny przykład, bo budynek przy ul. Brzóski jest wyjątkowo długi (szeroki), a że stoi tuż przy skwerku, nie zasłonięty przez inne budynki, takie ujęcie narzuciło się samo. Choć lepiej byłoby się zająć nim zimą (te liście na drzewach!). No ale wyszło wiosną - radośniej w sumie.

Zza winkla

Znów nocne impresje. Ale nie, w sumie sfotografowałem to wejście do klatki schodowej starej (nieodnawianej jeszcze - hurra!) kamienicy przy ul. Malczewskiego ze względu na wiszącą obok metalową (i historyczną) tabliczkę przynależności budynku do administracji nieistniejącego już przecież pobliskiego "Linodrutu". Trzeba udokumentować, zanim oblepią styropianem...
Zresztą tu wszytko historyczne: tabliczka, drzwi, schody, portal... Dużo jeszcze takich miejsc w Zabrzu, choć coraz mniej. A niech ocieplają, a my, fotografowie, uwieczniajmy te widoki, jak to drzewiej bywało, coby dzieciakom i wnukom kiedyś pokazać.

Nocny zaułek...

...czyli SP nr 5 przy ul. Królewskiej z podwórka naprzeciwko.
Innymi słowy - nocna impresja.

Ciężki okres

Dni coraz dłuższe cieplejsze, ale z drugiej strony na zdjęcia wieczorne wychodzę teraz po 21h, co skutkuje jednak mniejszym zaufaniem ludzi do wpuszczania faceta anonsującego się przez domofon. Jesienią, zimą i wczesną wiosną pora plenerowa zaczynała się o 17-19h, co ułatwiało wpuszczanie do klatek, a i sam się pewniej czułem. No ale cóż zrobić? Pozostaje tylko przypadek, jak to stało się wczoraj w bloku na ul. Pokoju. Ale liczyłem na widoki od południa, ale widziane z dołu okna klatki schodowej należą do obszarów zamkniętych (prywatnych). Musiałem zadowolić się zatem widokiem na wspomnianą ulicę, czyli na zachód w kierunku Gliwic.

Kolory kolei

Jak widać po ostatnich zdjęciach, kręciłem się niedawno w okolicy dworca i wiaduktu nad Goethego. Kilka ujęć stamtąd już kiedyś uwieczniałem, ale nigdy nie było poniższego, czyli widoku z wiaduktu na tory w kierunku Gliwic na budynek nastawni? dyżurnego ruchu? (nie znam się). A przy okazji na stalowych elementach złapały się różne kolory nieba, świateł kolejowych i miasta.

Belka

Belkę Zabrzanin każdy zna, czyli zabrzański dworzec autobusowy. 

Skoro "Belka", bo kiedyś to była ul. Belojanisa, to może dziś od Wolfganga Goethego, "Getka"?  

City center

Czyli ul. Dworcowa wieczorem, samiuśkie centrum Zabrza. 

Ostatnio mało mam czasu na skakanie po dachach i klatkach schodowych, ale mam nadzieję, że w najbliższych dniach nadrobię.