XVIII-wieczny, może i nie wybitnej architektury i takiegoż znaczenia, jednak zabytkowy dworek w Mikulczycach powoli dokonuje żywota. Jak zresztą duża część wspaniałych reliktów przeszłości architektury Górnego Śląska zaniedbanych po 1990 r. Ów dworek stał sobie dosyć długi czas we w miarę rozsądnej kondycji przez lata, otoczony zabudowaniami folwarcznymi (czyli później - PGR-owskimi). Powoli niszczał, aż niedawny pożar doprowadził go do obecnego stanu. Otaczające zabudowania znikły już jakiś czas temu sukcesywnie wyburzane. Dziś ostał się tylko zewłok dworku i nie ruszona, choć niszczejąca, kuźnia. Oba budynki chyba wpisane są na listę zabytków Zabrza - tylko po co? Skoro nic to nie daje. Ja wiem, że trzeba dużo pieniędzy, inicjatyw, fundacji, biegania po urzędach, żeby tego typu stare budownictwo ratować. Ja wiem, że idzie nowe, że trzeba budować domy dla ludzi, przedszkola, markety itp. I trzeba robić dla tego miejsce. I nie jestem zwolennikiem szarpania się o kilka dwustu-, trzystuletnich cegieł, tym bardziej, gdy nie mamy do czynienia z wybitnymi świadectwami budownictwa naszych dziadów i pradziadów. Ale można zawsze znaleźć jakiś rozsądny kompromis. Spróbować jakoś o to zadbać...
Nie mam, niestety, recept, ani pomysłów na takie sprawy. Boli tylko to, że załatwia to ktoś sposobem "niechcianego dziecka". Niechcący wybuchł pożar (samoistnie? wywołali go przypadkiem bezdomni?), zatem już nie nadaje się do odrestaurowania, do odratowania. Za kilka miesięcy trzeba go będzie wyburzyć, no bo co z tym zrobić? Innej opcji nie ma.
Zastanawia mnie tylko, po co oni kopią tam rów? Doprowadzają gaz, prąd, wodę?
Z tego wszystkiego ostała się tylko w miarę dobrym stanie, choć nie należąca do kompleksu, ale wybudowana chyba w tym samym czasie, co dwór, kapliczka przydrożna (ostatnie zdjęcie).
Poniżej kilka ponurych obrazków upadku tego terenu - zdjecia z wczoraj. Dla ciekawych polecam zdjecia wnętrz tego podupadającego budynku na
stronie Eksploratorów.
