Cisza...

Podczas ostatniego pobytu na dachu kamienicy przy pl. Krakowskim zauważyłem, że nagle w okolicy godz. 16.30 robi się kwadrans ciszy (na poniższym zdjęciu już prawie niemal jego koniec). Samochody przestają jeździć, komunikacja tez ma jakąś "dziurę", miasto milknie. To taki dziwny okres, którego również regularnie doświadczam o godz 7.15 jadąc do pracy. O co chodzi?

Widok w kierunku ul. Krasińskiego

Widok w kierunku ul. Padlewskiego

Z innej strony

Poniższa kamienica już tu kiedyś była, tylko z innej perspektywy i w bardziej dynamicznym ujęciu. Tym razem spokojniej i jaśniej

Powrót na dachy

To jest to, czego nie doświadczyłem od dawna - czyli obserwowania Zabrza z góry, a konkretnie z dachu. Dzięki uprzejmości Arkadego udało mi się wejść na dach narożnej kamienicy na pl. Krakowskim. Daje ona nieco odmienne widoki, niż te, które obserwowałem z grupy kamienic po przeciwnej stronie placu w marcu 2015. Lepiej widać ul. Lutra i Krasińskiego i ich architekturę (kościół i wieżę ciśnień szpitala), nieco gorzej sam plac, ale te pierwsze widoki naprawdę zacne - ich próbka poniżej. Chciałbym tam wrócić, bo muszę przyznać mam jeszcze kilka pomysłów, a zabrakło mi jednego obiektywu. Ale jeszcze coś dorzucę. Dziękuję Arek!

PS: Przy okazji po godz. 17 Zabrze zaczyna generować z kominów takie ilości zanieczyszczeń powietrza, że chodzenie po dachach o tej porze to w zasadzie przebywanie w dymie. 

Europejskie miasto?

Całe miasto to chyba jeszcze nie. Ale są w Zabrzu miejsca, gdzie architektura fajnie gra z otoczeniem i z pewnej perspektywy naprawdę można dostrzec atrakcyjność (ekhem, europejskość) tego miasta. Plac Krakowski może być jednym z takich miejsc i zresztą to chyba najlepszy kandydat na rynek 

Plac

Plac Krakowski zawsze mi się jawi, głównie podczas jazdy przezeń samochodem, jako konglomerat widoków wieżyczek eklektycznych kamienic oraz wież Kościoła Lutra i Szpitala klinicznego. I nigdy nie udaje mi się złapać tego obrazu takim, jakbym chciał. Stąd różne podejścia do tego tematu. Najpełniej chyba Plac i jego okolice ukazuje zrobione niemal równo 2 lata temu z dachu jednej z kamienic zdjęcie (tutaj), ale poniższe pokazuje chyba jego weselszy, bardziej optymistyczny odcień. W końcu mamy wiosnę!

Wodotrysk

Choć wczoraj było dosyć zimno, to zabrzańskie fontanny już tryskają od kilku tygodni. Fontanna na pl. Krakowskim jest jedną z 3 zabrzańskich fontann, chyba najmniejszą i jedną z dwóch podświetlonych. Troszkę jest toporna, ale fajnie, że urozmaica miejski krajobraz. Mam nadzieję, że będzie działać cały sezon, bo wczoraj miewała kaprysy.

Początek XX w.

Podobne było, z nieco innego kąta, ale na sam koniec ostatniej sesji dachowej, chciałem je wrzucić właśnie w czarnobieli, bo widok z dwoma wieżami, nagromadzeniem architektury z pocz. XX w. i torami tramwajowymi na brukowanej ulicy, potrafi przenieść w klimaty przedwojnia. Gdyby jeszcze tylko usunąć auta, ograniczyć oświetlenie i dodać dorożki...

Czy to Zabrze?

Takie sobie zadałbym pytanie, gdybym naszego miasta nie znał, a zobaczyłbym poniższy widok. Na pierwszym planie rotundowe zwieńczenie kamienicy z pilastrami i balustradą z tralkami, na drugim planie neogotycki dach z hełmem baniastym, a na trzecim planie budynek w stylu art deco z kopulastym dachem wieżycy. I to bogactwo architektury to Zabrze?

Cebula ma warstwy

Miasto też ma warstwy. I Zabrze również, jak na poniższym zdjęciu: warstwy budynków. Stare, nowe, zabytkowe. Na pierwszym planie kwartał pomiędzy Pl. Krakowskim, ul. Karłowicza, św. Floriana i Dyboskiego, bloki w tle to przy Broniewskiego i na końcu wieża ciśnień na Zamojskiego.

Santa Ana

Na pierwszym planie dach, po którym skakaliśmy, na drugim planie dach, po którym też chodziliśmy. A gdzieś tam z tyłu góruje zabrzańska Anna. Jedna rzecz się tu udała. Ktoś akurat zapalił światło przed klatką schodową na podwórku, dzięki temu czarna dziura podwórka ładnie się oświetliła do zdjęcia.

Szeroko i krzywo

...ale chciałem kiedyś zobaczyć ten narożnik ul. Karłowicza i Brysza właśnie z góry.

Ale widoki

No i co, zgadł ktoś, na jakim dachu ostatnio byłem? Jeśli ktoś nie wie, to poniższe zdjęcie wszystko wyjaśni. Samiuśkie centrum Zabrza, czyli Plac Krakowski. A dachy należą do trójkąta kamienic pomiędzy tym właśnie placem, ul. Karłowicza, św. Floriana i Dyboskiego. Oj, wielki to dach, piękne widoki i jeszcze nie cały zwiedzony. Dziękuję przy okazji serdecznie sympatycznemu Krzysztofowi za zaproszenie. Poskakaliśmy sobie po tym dachu i jakoś przeżyłem, ale było trochę, ehm..., niepewnie - wysoko, ciemno i pochyło.

Z cyklu "Zabrzanie"

Pani Asia siedzi w oknie kamienicy przy pl. Krakowskim ok. godz. 21 i obserwuje przechodzących ludzi. Światło licznych latarni stojących przy placu daje wrażenie siły podobnej do światła słonecznego.

Stars Die

Wiem, że do wymienionego w tytule tego posta utworu Porcupine Tree pasowałby bardziej wyrafinowany obrazek, jednak pomimo tego uważam, że ów widok kamienicy przy pl. Krakowskim też w dużej mierze odpowiada nastrojowi tej pięknej piosenki. Brakuje mi tylko jednego  - człowieka stojącego na balkonie i patrzącego na gwiazdy... Może innym razem.

Budynek, schody, drzewo, samochód, ulica

W takiej harmonijnej sekwencji znajdują się obiekty przed łaźnią miejską na poniższym zdjęciu. Harmonii pomaga noc, która tuszuje drugi plan z budynkami, które w świetle dziennym zaburzały by nieco wspomnianą kompozycję.