KWK Mikulczyce

Zabudowania dawnej KWK Mikulczyce przy ul. Kopalnianej nadal stoją i nocą nawet trochę straszą.

Średniowieczne zamczysko

Bo tak mi się kojarzy ta kamienica przy ul. Sztygarów w Zabrzu-Mikulczycach. Od zawsze ten budynek mi się podobał: wysokie mury, rozbudowany dach i mur pruski od razu kojarzą się ze średniowieczną architekturą.

Santa Anna

Zabrzański kościół pw. św. Anny. Już tu kiedyś był z tej strony, w zimowej aurze i w czarnobieli.

Ameryka, panie...

Czyli "mcdonaldsowa" część placu Teatralnego.

Zabrzańska straż pożarna

Świetny budynek z szachulcowym murem. Szacun dla architekta.

  

Zabrzański Flatiron

Już tu kiedyś był, ale z drugiej strony i nieco naciągany :o)

W końcu prawda

Po niemałej przerwie w końcu zaczynam na nowo kochać i odkrywać fotografię architektury. Od wczoraj jestem posiadaczem nowego obiektywu (o którym w którymś z następnych postów napiszę), który w końcu daje mi czysty, ostry niemal w całym kadrze i, najważniejsze, prosty kadr przy zdjęciach architektury (wiem, nudy, bo gdzie im tam np. do aktów ;o)). W końcu mogę pokazać to, co widzą moje oczy bez kombinowania z panoramami, sklejkami, korektami itp. Jak na razie to kocham to szkło.

Próbka poniżej: wejście do kompleksu odnowionej Głównej Kluczowej Sztolni Dziedzicznej przy ul. K. Miarki.

Nocne Mikulczyce 5 - lepkie światła

ul. Tarnopolska

ul. Tarnopolska

Nocne Mikulczyce 4 - okablowanie

ul. Kościuszki

ul. Mickiewicza

Nocne Mikulczyce 3

ul. Mickiewicza

 

ul. Mickiewicza

ul. Zwycięstwa

Nocne Mikulczyce 2 - zaułki ul. Tarnopolskiej

Nocne Mikulczyce

Może nie aż takie nocne, bo to dopiero godzina lekko po 17.00, ale o tej porze roku to już noc.
Market Carrefour, Zespół Szkół nr 10 (w tle) oraz bloki przy ul. Tarnopolskiej/Chopina.

Piękna

Chyba najładniejsza zabrzańska wieża ciśnień - ciekawy mur pruski szachulec, miedziana blachodachówka, zabudowany komin, nietypowy kształt i piękna czerwona cegła. Pierwszy raz patrzę na nią z góry i z tak bliska.

Symbole Zabrza

Bo aż trzy się złapały: komin EC Zabrze, Santa Anna i wieża ciśnień na Zamoy(j)skiego. Jeszcze mógłby być Pstrowski, ale nie pasował do kadru. Sorry Wincek. 

Tak przy okazji - znowu udało mi się wejść na jeden z zabrzańskich dachów. Dziękuję za to tym, którzy wiedzą :o)

Epitafium dla Linodrutu

Fragmenty jednej dużej hali, budynek stróżówki oraz ten komin. Tyle pozostało z Linodrutu. Swoją drogą jestem ciekawy, ile zamierzają z niego zostawić? Czy komin się ostanie i górować będzie nad nowym centrum handlowym??

Po raz pierwszy na plenerze poczułem się zagrożony

Linodrut (wolę tą stara nazwę bardziej, niż aktualną Trawipol) burzą już od kilku lat, jednakże w ub. roku burzenie przybrało na sile. Dziś już nie ma większości jego budynków i murów. A że widzę ten proces codziennie ze swojego okna, to wiem, jak szybko ostatnio znika. Dopiero jednak dziś wieczorem wybrałem się na teren po wyburzaniu, żeby uwiecznić chociaż część tego, co pozostało. I pomimo, że chodziłem sam tam w tych ciemnościach, to czasem kogoś mijałem, bo szedł na skróty z ul. Żeromskiego na Sobieskiego lub po prostu tam się szwendał. I czułem się bezpiecznie. 

Ale już pod koniec pleneru, wracając do domu ul. Fabryczną w kierunku os. Sobieskiego, z ciemności koło garaży wyskoczyło znienacka na mnie trzech typów. Ten w czapce z daszkiem krzyknął:

- Proszę pana, policja! Proszę się zatrzymać!

Ja kątem oka widzę, że to nie policja:

- Policja, akurat... - odpowiadam i dreptam dalej, przyśpieszając kroku.

- Stój pan, policja! - ryknął ponownie prawie dobiegając.

Po tym drab niemal mnie dopadł, chwycił z tyłu za mój statyw, który niosłem pod pachą, szarpnął go i puścił. Wtedy ja, nadal idąc, lekko się do niego odwróciłem i nerwowo odparłem:

- Puść pan!

I wtedy jakby się żachnął:

- Aż, kurwa...

Po tym zrejterował i cała trójca rozpłynęła się w ciemności.

Dziwna to sytuacja, jednak myślę, że wzięli mnie za konkurencję, która szła z jakąś zdobyczą z rozbiórki fabryki, a po wymacaniu w ciemności statywu i zobaczeniu, że mam na piersi aparat, łaskawie odbili. Jednakże pierwszy raz w plenerze poczułem, że mogę dostać w ciemności łeb i zostać okradzionym. A piszę też o tym dlatego, żeby przestrzec przed niefrasobliwym wieczornym szwendaniem się w okolicach burzonego Linodrutu, bo ostatnio, jak widać, może być tam niebezpiecznie. 

Panorama os. Sobieskiego z terenu wyburzanego Linodrutu

Golem

Od zawsze szukałem sposobu na tą wieżę. I o ile to nie do końca ta pora dnia i roku, to jednak taki kontekstowy widok dla tej wieży wychodzi najlepiej: widać, że potężna, że góruje, że jest gdzieś tam pośród, w obecności, obok, w sąsiedztwie. Niema towarzyszka okolicy.

Under the bridge

Czyli fajny stalowy wiadukt nad de Gaulle'a. Stare mury, stara konstrukcja, a takie to wszystko piękne.

Widokowe suple

Czyli uzupełnienie popularnego posta sprzed kilku dni.
To samo miejsce i czas, tylko aparat lekko w prawo ;o)

Zimowe zaułki 2

Tym razem zaułek ul. Wajdy wbijający się w ul. Wolności. Zaś zima...