Nowe i stare Zabrze

Pięknie oświetlony kościół pw. św. Franciszka na Zaborzu z pocz. XX w. góruje nad współczenym, niedawno otwartym odcinkiem trasy szybkiego ruchu - DTŚ. Na pierwszym planie powojenna (lata 60-70 XX w.?) zabudowa pomiędzy Ślęczka i Matejki, a od ul. 3 Maja (Rostka, Rejtana, Szkolna, Rataja) zaczynają się osiedla przedwojenne. Na horyzoncie szyb "Carnall" z XIX w., a tuż obok zabudowa współczesnej EC "Zabrze". Zabrze to miasto architektonicznych kontrastów.

Znowu ten komin??

Cóż poradzić na to, że komin EC Zabrze jest charakterystycznym punktem Zabrza, widzianym niemal z każdego jego punktu, a w dzielnicach Centrum szczególnie. Poniższy widok, przedstawiający ul. Ślęczka, jest nieco podobny do pokazywanego już na blogu, ale chyba fajniejszy, a przynajmniej bogatszy w elementy. Bo pal tam licho wspomniany komin, ale załapała się szkoła na Sienkiewicza, tuż za nią zabudowa EC Zabrze, szyb Królowej Luizy, eklektyczne kamienice na Ślęczka i w ogóle cała zabudowa tej ulicy w perspektywie. Widok bardzo przyjemny, szczególnie w pogodny wieczór.

Zaborze!

Wczoraj pierwszy raz wieczorem z aparatem pojawiłem się na Zaborzu. No i ciężko było. Nie umiałem znaleźć dobrego punktu widokowego. Bo z potencjalnych punktów było widać:

- inne bloki,

- drzewa,

- Rudę Śląską,

- nic (ciemno, daleko, mgła).

Liczyłem na więcej, bo na Porębie dużo bloków, ale może kiedy indziej przy lepszym dostępie czasu i  rozeznaniu. Dlatego potraktowałem ten wypad rozgrzewkowo. Poniżej TEN komin (a jakże: we mgle!) i blok przy Wyciska.

No tak, mogłem kadrować ten komin do lewej, żeby się ładnie połączył ze zdjęciem poniżej...

Drzewa, blok, komin, słup wysokiego napięcia, domek i wieża węglowa elektrowni.

Tu i tam EC Zabrze

Czyli nasza miejska elektrociepłownia sfotografowana z dwóch różnych bloków tego samego osiedla przy ul. Broniewskiego.

Komin-wieżowiec-wieżowiec

Najsłynniejszy zabrzański komin (EC Zabrze), biurowiec Gazobudowy i biurowiec Temedu. Z tego samego okna, co w poprzednim poście.

Trzy plany

Na pierwszym planie: Park im. J. Kuronia koło DMiTu, na drugim - podwórko KG Policji, a na trzecim - reszta Zabrza (dominuje wieża ciśnień Szpitala Klinicznego i szczyt jego głównego budynku, pomiędzy nimi komin EC Zabrze, a na krawędziach wieże kościołów Lutra i św. Anny.

Przy okazji jestem ciekaw jestem, co to za źródło mocnego światła po prawej stronie dachu szpitala i co to za szyb (?), znajdujący się tuż po lewej tego samego dachu (drugie zdjęcie).

Pomarańczowa poświata

Po godz. 19h w październiku już jest ciemno. Za ciemno. No ale wtedy akurat znalazłem czas. Pomarańczowe zastane światło ulicznych latarń daje nieciekawe światło. Można i to tak zostawić, ale postanowiłem spojrzeć tylko na same kształty i cienie, zatem konwersja do czarnobieli. I chyba w tej formie, gdzie oranże świateł są wygaszone, wygląda to lepiej,

Na zdjęciu: bardzo malowniczo umiejscowiony dom mieszkalny pod EC Zabrze przy ul. Wolnosci na Zaborzu.

EC Zabrze - koła, koła...

Tym razem kompozycje z wykorzystaniem koła. Pierwsze ze zdjęć to typowa inspiracja wszystkich fotografów: lustro drogowe. Zresztą rzeczywiście wykorzystane chyba przez wszystkich obecnych na wycieczce fotografów.

EC Zabrze - kompozycje geometryczne

Les détails extraordinaires.

EC Zabrze cd, czyli TEN komin

Tu nie ma co pisać - po prostu najwyższy komin w Zabrzu.

EC Zabrze cd, czyli tym razem obiekty wewnętrzne

Kolejno: w hali turbin, schody do sterowni i zrzutnia węgla.

EC Zabrze cd, czyli obiekty zewnętrzne

Tym razem kilka ujęć z terenu zakładu. Na pierwszym z nich ostatnia z trzech chłodni kominowych. Na Google Maps wciąż widać trzy. Drugi budynek bardzo malowniczy, niemal jak z makiety kolejki PIKO. Na trzecim bus, widać zadbany i użytkowany, ale gdy patrzę na mapy Mr. Googla, to go widać w tym samym miejscu. Chyba po prostu jego miejsce parkingowe.

EC Zabrze

...czyli efekty sobotniej wycieczki. 

Przyjemnie, że niektóre zakłady zdobywają się na tego typu akcje (zresztą to już nie pierwszy raz): wpuszczamy ludzi z zewnątrz, opowiadamy im o historii i teraźniejszości zakładu i jeszcze pozwalamy im fotografować. To ostatnie podobało zresztą mi się najbardziej. 

Na początku pokazano nam krótką prezentację o zakładzie, a następnie odbył się spacer po zakładzie w towarzystwie 3 sympatycznych inżynierów. Hala turbin, sterownia, spacer po terenie i dyszownia (lub coś w tym stylu, czyli "podpiwniczenie" kotła). Całość równe 2h. Bardzo fajnie, choć liczyłem na więcej, że będzie więcej do oglądania, że zakład jest ciekawszy. Niewątpliwą dla mnie zaletą tego zakładu jest wiekowa imponująca zabudowa (biurowiec, hala turbin, mniejsze budynki na terenie zakładu, choć już nieco zaniedbane). Podsumowując: więcej takich akcji! Brawo EC Zabrze!

Poniżej kilka impresji: hala turbin i główny budynek zakładu (biura, wspomniana hala i zabudowa kotła - ta stalowa konstrukcja nad budynkiem, to elektrofiltry). CDN

Dwa światy

Wczoraj EZ Zabrze ponownie udostępniło swoje podwoje dla zwiedzających. Rok temu oglądałem zdjecia z wycieczki u Marka i Maćka. Wczoraj natomiast towarzyszyli mi Sewer i Marcin. Ciekawe, czy oni też coś wrzucą?

 

Wkrótce (mam nadzieję, że już jutro) kilka obrazów złapanych przeze mnie podczas wycieczki z okazji dnia otwartego w EC Zabrze.

Ul. Pawliczka

Ul. Skalley, która prowadzi od kładki nad torami w po stronie Zaborza łączy się z ul. Pawliczka. W tym miejscu spotykają się również: wiadukt kolejowy nad ostatnią z tych ulic oraz rury pneumotransportu pyłów dymnicowych. W tle majaczy dostojny wysoki komin EC Zabrze.

Ślunska hajłej i trzy kominy

Pewnego listopadowego słonecznego dnia (śmiesznie to brzmi...:O))) wybrałem się pooglądać nowy zabrzański odcinek DTŚki. Niby często się tamtędy jeździ, ale widok z auta, to nie to, co widok "z nóg". Zamierzałem zrobić więcej zdjęć, skupiając się szczególnie na otoczeniu nowych węzłów.

Zacząłem od EC Zabrze, chodząc z narażeniem życia (i kontaktu z policją) po poboczu przed ekranami wyciszającymi (oczywiście od strony asfaltu). Niestety moje fotograficzne spojrzenie na świat najlepiej oddaje pochmurna pogoda. Dlatego też zrobił się z tego spacer, a nie plener. Stąd tylko 2 zdjęcia. Jeszcze tam wrócę zimą.