Kwartał "Sierotki"

Tuż przy skrzyżowaniu dwóch dużcyh zabrzańskich ulic Roosevelta i De Gaulle'a znajduje się kwartał "Sierotki". Obejmuje on w zasadzie dwa ciągi budynków wzdłuż wymienionych ulic, kończące się odpowiednio na ul. Szczepaniakowej i Chodkiewicza. Od "wewnątrz" granice kwartału wyznacza ul. Sierotki oraz teren os. Brzóski. Ciąg funkcjonalistycznych zabudowań od ul. De Gaulle'a jest raczej mało interesujący dla Fotosubiektywnika, jednakże zabudowa między ul. Roosevelta a Sierotki to ciąg starej zabudowy i małych i dosyć licznych (8) podwórek.


Pokaż fz_sierotki na większej mapie

Sierotki 8 i 6 to dwie niemal bliźniacze kamienice, jednakże ta pierwsza wydała mi się bardziej interesująca. Do tego na jej podwórku znajdują się fajne kolorowe komórki.

 Sierotki 10 to już duże podwórko, którym można na skróty łatwo dojść do ul. Roosevelta. Wejścia na podwórko strzegą dwie typowe stare kamienice z pocz. XX w.

Przy ul. Roosevelta znajduje się szereg starych budynków z niewielkimi podwórkami. Jedno z nich jest  niestety niedostępne (teren prywatny). Pozostałe pokazują swoje dosyć ciasne oblicze. Zabudowa ostatniego z nich jest na dodatek dosyć zaniedbana. I znów wszechobecne komórki - muszę kiedyś udokumentować ten typ podwórkowej zabudowy. 

03. Os. Brzóski

Ulica Brzóski to częsty w tych okolicach, jeszcze z początków XX w., patent układania nawierzchni z "kocich łbów". Kamienna ulica dobrze komponuje się z klimatem przedwojennego osiedla.


W zasadzie jedyne podwórko osiedla znajduje się pomiędzy budynkami znajdującymi się w północnej jego części. Jest ono długie i dosyć przestronne, i niemal pozbawione drzew, dzięki czemu znajdują się na nim, dosyć już wysłużone i zaniedbane, boisko do siatkówki i duża piaskownica z klopsztangą. Osiedle to reprezentuje typ osiedla typowo "sypialnianego", które budowano tylko dla zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych, w odróżnieniu od osiedla "żywego", budowanego dla zapewnienia pełnej przestrzeni życiowej (sklepy, ogródki działkowe, szkoły, place zabaw). Charakterystyczne dla tego typu osiedli jest to, że przestrzeń między budynkami zajmuje strefa rekreacyjna (plac zabaw, trawnik, boisko), a nie ma np. ogródków działkowych, jak to ma miejsce w przypadku os. Różańskiego.

Os. Różańskiego - część nowsza c.d. - Najdłuższy budynek

Niemal jak korona wieńczy osiedle od strony wschodniej chyba najmłodszy budynek osiedla (1940) i jeden z najdłuższych budynków w Zabrzu (najdłuższa ściana ma 172 m!), położony pomiędzy ul. Bolesława Śmiałego, Różańskiego i Roosevelta. Jeden z najciekawszych budynków w okolicy.

Podłużne podwórko zamykają z obu stron bramy z łukami.


By być ścisłym, budynek ma kształt litery L (krótszy bok od północy), a od południa dobudowany jest, jakby dla zachowania symetrii, mały budynek ("strażnica", gdyby porównywać ideę całości do zamku), połączona z resztą szeroką bramą.

Os. Różańskiego - część starsza c.d.

Ostatnie ujęcia starszej części osiedla, czyli właściwie tylko okolice ul. Reform Rolnych. Na pierwszym jeszcze swoje piętno odcisnął wspomniany w poprzednim poście budynek sklepu.